Affectiviteit in de aanraking, laten voelen is meer dan oppervlakkig een arm of een been of een ander lichaamsdeel aanraken. Als je aanraakt en er is contact, dan raak je niet alleen een ziek lichaamsdeel aan, maar raak je een persoon aan. Aanraken gaat dan het lichaam voorbij. Als je aanraakt en er is contact, dan geeft dat veiligheid, wat zeker belangrijk is bij onzekerheid en angst.


Het gaat dus bij het aanraken, bezien vanuit de haptonomie, om de affectiviteit. Als je je affectiviteit laat voelen in je handen, dan voelt die persoon dat als goed en wordt hij uitgenodigd om het gevoel toe te laten, gevoelsmatig  naar de hand toe te gaan, waardoor je meer voelt dan de pijn. Als je het moeilijk hebt, is het des te belangrijker om te voelen wat je goed doet, wat je nodig hebt.


Als je je laat voelen in je hand en als je affectiviteit laat voelen in je aanwezigheid, dan geef je de ander iets wezenlijks. Dat vergeet iemand niet. Het werkt helend en is ondersteunend en troostend en geeft het gevoel er niet alleen voor te staan en dat maakt het lijden draaglijker.


 

" Gevoelens die ik onderdrukt had, kwamen los en dat geeft ruimte, om verder te groeien en ook om een plaats in te nemen. Het is niet altijd makkelijk, maar ik leef veel intenser; het leven is mooier."

"Ik kan nu meer afstand nemen van hetgene niet meer bij mijn gevoel past: voel me daardoor bevrijd."

" Ik heb geleerd om meer bij mezelf te blijven i.p.v. mij te verliezen in mijn hoofd(pijn)."